De azuurwaterjuffer (Coenagrion puella) is een juffer uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae). Hij kan in heel Nederland worden aangetroffen, maar is vooral talrijk op de hoge zandgronden. De habitat bestaat uit allerlei stilstaande en zwakstromende watertypen met een zandbodem.
De blauwe breedscheenjuffer is 35-37 mm lang. De poten zijn licht van kleur en hebben brede schenen met aan de buitenkant een zwarte lengtestreep. De kop heeft twee lichte dwarsstrepen.
De blauwe glazenmaker is een van de meest voorkomende en wijdverspreide libellen in Europa. Het leefgebied bestrijkt een groot deel van Europa, van Schotland en Zuid-Scandinavië tot Italië en de noordelijke Balkan in het zuiden.
De bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum) is een libel uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). In Nederland komen ze overal voor. Alleen in de zeekleigebieden is de soort schaarser, met name in de kop van Noord-Holland.
De bosbeekjuffer komt in heel Europa voor, met uitzondering van het zuidwesten van het Iberisch Schiereiland, de Balearen en IJsland. In het noorden strekt het leefgebied zich uit tot aan de Noordelijke IJszee.
De bruine korenbout komt lokaal voor in West-Europa tot aan de Kaspische Zee en de Kaukasus in oostelijke richting. Noordwaarts tot het zuiden van Scandinavië en in zuidelijke richting tot de landen bij de Middellandse Zee.
De bruine winterjuffer leeft in alle soorten stilstaand, matig tot voedselrijk water op zandgronden, inclusief brak water, zoals vennen, leemkuilen en (duin)plassen. De larven leven in de oeverzone tussen waterplanten of bodemmateriaal.
De bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) is een echte libel uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). Deze libel is een pioniersoort die zijn optimum vindt in ondiepe poelen die ’s zomers geheel of gedeeltelijk uitdrogen en weinig vegetatie hebben.
De gevlekte witsnuitlibel is een zeldzame soort die te vinden is in zure vennen. Mannetjes zijn herkenbaar aan hun opvallende gele vlekken en een rode punt aan het achterlijf. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben een kenmerkend wit gezicht. De libel leeft slechts enkele weken, terwijl de larve twee tot drie jaar onder water leeft.
De gewone oeverlibel (Orthetrum cancellatum) is een echte libel uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). De habitat bestaat uit allerlei stilstaande en zwakstromende wateren, liefst op plaatsen met kale oevers. De larven leven in de modder of tussen plantenresten op de bodem.
De grote keizerlibel is de grootste soort uit de familie van de glazenmakers. Het borststuk heeft een egale groene kleur zonder schouderstrepen. Op het voorhoofd staat een zwart vijfhoekje en een zwarte streep met daartussen een blauwe lijn.
De grote roodoogjuffer is een stevige waterjuffer die veel voorkomt bij zonnige vijvers en plassen. Ze is herkenbaar aan de felle rode ogen van de mannetjes. Ze rusten graag op drijvende bladeren van waterplanten. De larven leven twee jaar onder water voordat ze in de zomer als libel tevoorschijn komen.
De houtpantserjuffer komt in heel Nederland voor op plaatsen met bomen of struiken aan de waterkant. De soort ontbreekt alleen in grote open polders en zeekleigebieden, waar dergelijke begroeiing ontbreekt.
De kanaaljuffer heeft een voorkeur voor heldere, stilstaande of gering stromende wateren met weinig vegetatie, zoals vaarten, kanalen, plassen in zand- of leemafgravingen, grote vijvers en beken. Het water moet een stabiele temperatuur hebben en zuurstofrijk zijn.
De kleine tanglibel is 50-53 mm lang met een spanwijdte van 55-75 mm. De grijs tot groen ogen staan wijd uit elkaar. Tussen de ogen zitten achter het gele voorhoofd twee gele dwarsstreepjes.
De koperen beekjuffer is een opvallende libel uit Zuid-Europa en Noord-Afrika. Ze leeft bij schone, stromende beken met veel oeverplanten. De larven groeien twee jaar onder water en vervellen vaak. In Nederland komt deze soort niet in het wild voor en ze geniet hier dan ook geen wettelijke bescherming.
Het lantaarntje heeft een lengte van 27-35 mm en een spanwijdte van 35-40 millimeter. De buik van beide geslachten is aan de bovenkant zwart, waarbij het achtste buiksegment opvalt door zijn helderblauwe kleur.
In Nederland komt de noordse witsnuitlibel vooral voor in de oostelijke helft van het land. De soort komt ook voor in de duinen en sommige laagveengebieden. De habitat bestaat uit zure en voedselarme vennen.
De paardenbijter is 56-64 mm lang met een spanwijdte van ongeveer 85 mm. Het is de kleinste soort uit de familie van de glazenmakers. Het achterlijf is donker met een mozaïek van lichtgekleurde vlekken.
De steenrode heidelibel (Sympetrum vulgatum) is een echte libel uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). De steenrode heidelibel is in tegenstelling tot de bruinrode heidelibel geen pioniersoort en komt vooral voor op plaatsen met een goed ontwikkelde oevervegetatie, waar de territoriale mannetjes zich kunnen ophouden.
De tengere pantserjuffer is 30 tot 39 mm lang met een spanwijdte van 35 tot 40 mm en lijkt erg op de andere soorten uit het geslacht pantserjuffers. Het lichaam is metaalachtig groen tot bronskleurig.
De variabele waterjuffer leeft in voedselrijke, stilstaande wateren met veel water- en oeverplanten, zoals sloten, poelen, plassen en vennen. Bij zwak stromend water leeft hij in de verlandende delen met een rijke oevervegetatie en ondergedoken waterplanten.
De viervlek (Libellula quadrimaculata) is een echte libel uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). Hij plant zich voort in wateren van uiteenlopende grootte en voedselrijkdom. In Nederland komt de soort vooral voor bij voedselarme vennen en hoogveen, in kleiner aantal in laagveengebieden en de duinen.
De vroege glazenmaker is een libel die leeft in zonnige, stilstaande wateren met veel planten. Hij vliegt van april tot augustus, legt honderden eitjes en ontwikkelt zich in één tot twee jaar. De soort is in Nederland kwetsbaar, maar komt steeds vaker voor door natuurherstel en schoner water.
