De afgeplatte stuifzwam (Lycoperdon pratense) is een stuifzwam behorend tot de familie Lycoperdaceae. Deze zwam groeit in schrale tot stikstofarme, maar ook in matig tot stikstofrijke ondergrond, zoals droge gebieden met zand, klei of kalksteen. Deze zwam kan worden waargenomen op weinig bemeste locaties zoals weilanden, gazons, bermen en heiden.
De berkenzwam of berkendoder (Fomitopsis betulina) is een schimmel uit de familie Fomitopsidaceae. Deze zwam groeit op berken, meestal op dood hout. Soms groeit deze zwam op levend hout, wat houtrot veroorzaakt. Uiteindelijk zal de boom hieraan bezwijken. De berkenzwam is het hele jaar door te zien.
De boompuist (Postia ptychogaster) is een soort schimmel in de familie Fomitopsidaceae. Er zijn twee stadia: een perfect stadium met hoeden en buisjes en een kussenvormig imperfect stadium (Ptychogaster fuliginoides). Aanvankelijk is de zwam wit, daarna wordt het een bruine poederige massa.
Deze algemene paddenstoel dankt zijn naam aan de boterachtige, glanzende hoed die kleverig is bij vochtig weer. De hoed is variabel van kleur, van grijsbruin tot roodbruin. Een opvallend kenmerk is de taaie, kraakbeenachtige steel die aan de basis vaak knolvormig verbreed is. De paddenstoel speelt een rol als afbreker van bladeren en naalden in bossen.
De dennenvlamhoed heeft een hoed die tot negen centimeter breed wordt, met daaronder dicht opeenstaande, geel tot roestbruin verkleurende lamellen. De paddenstoel is zeer algemeen en groeit vaak in grote groepen op dood naaldhout, waarbij de intense bittere smaak een duidelijk herkenningspunt is.
De dennenvoetzwam is een opvallende, eenjarige poriezwam die veel voorkomt in naaldbossen. De schimmel is een gevaarlijke parasiet die rot aan de voet van bomen veroorzaakt, maar is ook bekend om zijn gebruik als natuurlijke kleurstof. Het vruchtlichaam is groot, geel met een bruin centrum, en verschijnt in de zomer en herfst.
De dikrandtonderzwam (Ganoderma australe) is een meerjarige houtzwam uit de familie Ganodermataceae. Deze zwam komt vooral voor op alleenstaande bomen, zoals in parken, plantsoenen en lanen. Oude exemplaren van de dikrandtonderzwam kunnen 60 cm breed en 20 cm dik worden
De echte tonderzwam (Fomes fomentarius) is een schimmel die behoort tot de familie Polyporaceae. De echte tonderzwam is een veelvoorkomende, meerjarige, necrotrofe zwam op voornamelijk beuk en berk. De zwam is te herkennen aan zijn hoefvormige, bruin tot zwart gekleurde hoed, die een diameter kan bereiken van wel 50 cm.
De eikhaas (Grifola frondosa) is een zwam uit de familie Meripilaceae. Eikhaas groeit aan de voet van vrijstaande bomen in loofbossen, met name oude zomer-, winter- en Amerikaanse eiken, langs lanen en in parken. In zeldzame gevallen wordt deze zwam ook aangetroffen bij esdoorns, lindebomen, kastanjes en beuken.
De geelwitte russula is een veelvoorkomende paddenstoel met een gele hoed, witte steel en broze lamellen. Hij groeit in bossen op zure bodems, verschijnt van zomer tot herfst en is niet bedreigd. De soort komt voor in Europa, Noord-Amerika en delen van Azië en Afrika.
De gekraagde aardster (Geastrum triplex) is een buikzwam uit de familie Geastraceae. Het is een middelgrote tot grote aardster, meestal met een duidelijke opstaande vlezige kraag om het bolletje. Het bolletje is ongesteeld en zit vaak in een verdieping van de slippenkrans en is meestal lichtgrijsbruin.
De gele aardappelbovist (Scleroderma citrinum) is een schimmel uit de familie Sclerodermataceae. De gele aardappelbovist komt wereldwijd voor, maar vooral in Azië, Europa en Noord-Amerika. In Nederland komt deze zwam zeer algemeen voor, vooral in het Renodunaal district, het Waddendistrict, de Pleistocene districten en het Zuidlimburgs district.
De gele korstzwam is een veelvoorkomende houtzwam met een fluweelachtige hoed zonder steel. Hij groeit op dood loofhout in bossen en parken, is niet eetbaar en komt wereldwijd voor. In Nederland is hij algemeen en het hele jaar zichtbaar, vooral in de herfst. Hij is niet bedreigd.
De gele stekelzwam (Hydnum repandum) is een paddenstoel die behoort tot de familie Hydnaceae. De gele stekelzwam komt vooral voor in loofbossen in lanen onder eiken en beuken. Maar hij komt soms ook voor in naaldbossen bij de fijnspar. Hij leeft vooral op vochtig/droog voedselrijk (lemig) zand en lemige kalkhoudende bodems.
De gewone krulzoom (Paxillus involutus) is een paddenstoel uit de familie Paxillaceae. Het is een mycorrhiza-schimmel die een symbiose kan vormen met een breed scala aan naald- en loofbomen waaronder fijnspar, zilverberk, beuk, haagbeuk en grove den. Buiten bosgebieden zijn dat vooral zilverberk en haagbeuk.
De gewone zwavelkop (Hypholoma fasciculare) of het dwergzwavelkopje is een giftige paddenstoel die tot de familie Strophariaceae behoort. De gewone zwavelkop groeit in bundels op alle soorten (ondergronds) dood hout en komt voor van mei tot november.
Het gewoon elfenbankje (Trametes versicolor) is een schimmel die behoort tot de familie Polyporaceae. Deze paddenstoel is waarschijnlijk wereldwijd verspreid. In Midden-Europa is het een van de meest voorkomende paddenstoelen die overal te vinden is waar dood hout is.
De grote oranje bekerzwam (Aleuria aurantia) is een zakjeszwam behorend tot de familie Pyronemataceae. Deze zwam groeit soms in groepen op vrijwel kale bodem of voedselrijke klei, leem of zand in loof- en gemengd bos, parken, lanen en gazons, vaak langs randen van paden.
De gewone zwavelkop (Hypholoma fasciculare) of het dwergzwavelkopje is een giftige paddenstoel die tot de familie Strophariaceae behoort. De gewone zwavelkop groeit in bundels op alle soorten (ondergronds) dood hout en komt voor van mei tot november.
De grote stinkzwam (Phallus impudicus) is een paddenstoel uit de familie Phallaceae. Het is een saprotrofe bewoner van humusrijke bodems en groeit in de buurt van verrot hout. Hij komt voor in sparren-, beuken-, eikenhaagbeuk-, oever- en elzenmoerasbossen.
De felgele slijmzwam, ook wel heksenboter of runbloem genoemd, is een bijzonder organisme dat groeit op rottend hout. Het is geen schimmel, maar een beweeglijke massa die rondkruipt op zoek naar bacteriën. Deze soort kan zware metalen opnemen en wordt daarom uitgebreid onderzocht. Het kussenvormige vruchtlichaam is van de lente tot de herfst veelvuldig te zien.
De helmmycena is een veelvoorkomende zwam die in bundels op dood loofhout groeit. De hoed is klokvormig, grijsbruin tot geelbruin, met een taaie, kraakbeenachtige steel en kenmerkende dwarsverbindingen tussen de lamellen. Het vruchtvlees ruikt naar radijs of meel, smaakt mild en is eetbaar, maar wordt vanwege de taaie textuur niet aanbevolen voor consumptie.
Deze kleine paddenstoel is algemeen en wereldwijd wijdverspreid. De hoed is witachtig en de vorm lijkt op een kleine klok, met een breedte tot drie centimeter. De steel is lang, dun en erg breekbaar. De lamellen kleuren van bleek naar roestbruin bij rijpheid. De soort is niet bedreigd en groeit op vruchtbare grond, vooral in gazons en parken.
De koeienboleet is een ectomycorrhizapartner van tweenaaldige dennen zoals de grove en de zwarte den. Daarom is hij van juli tot november vaak te vinden in jonge tot volwassen naald- en gemengde bossen en heidevelden.
