Woordenlijst

Het achterlijf van een insect, abdomen genaamd, bestaat in principe uit 11 segmenten, die vaak niet allemaal meer als zodanig herkenbaar zijn. De laatste segmenten zijn meestal gemodificeerd tot uitwendige geslachtsorganen zoals een legboor. In het abdomen bevinden zich belangrijke organen, zoals het grootste deel van het spijsverteringskanaal, het hart, de buizen van Malpighi, de gonaden (geslachtsklieren) en tracheeën; organen die met de stofwisseling en de voortplanting te maken hebben.

Bron: Achterlijf (insect). (2015, februari 12). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:00, januari 12, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Achterlijf_(insect)&oldid=43316522.

Achenen zijn droge, éénzadige vruchten die niet openspringen wanneer ze rijp zijn. Het zaad blijft los in het omhulsel liggen, waardoor de vrucht als geheel wordt verspreid. Je vindt achenen onder meer bij composieten zoals paardenbloem en margriet, waar ze vaak voorzien zijn van een pluis of ander hulpmiddel om zich over een grotere afstand te verspreiden.

Aethalium is een vruchtlichaam van bepaalde slijmzwammen, gevormd door samenklontering van plasmodia tot een platte, kussenachtige massa. Het bevat een compacte sporenmassa en verschijnt vaak op rottend hout of organisch materiaal.

Afrika-Eurazië of Afro-Eurazië wordt beschouwd als de grootste landmassa op de aarde. Het kan onderverdeeld worden in drie werelddelen (Afrika, Azië en Europa), en twee landmassa's (Afrika en Eurazië), doordat het sluisloze en dus geheel op zeeniveau liggende Suezkanaal de beide continenten scheidt.

Bron: Afrika-Eurazië. (2023, december 15). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 12:00, oktober 19, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Afrika-Eurazi%C3%AB&oldid=66537420.

De Afrotropische regio, of Afrotropisch gebied, omvat voornamelijk Afrika ten zuiden van de Sahara, maar strekt zich ook uit tot het zuidelijke deel van het Arabisch Schiereiland en de eilanden Madagaskar en de Seychellen. De noordelijke grens wordt gevormd door de uitgestrekte Saharawoestijn en de Grote Arabische Woestijn.

Alluviale bossen groeien op beek- of rivierafzettingen die direct of indirect onder invloed staan van beek- of rivierwater. 

Alpine zones zijn vegetatiezones die voorkomen in hooggebergten, boven de boomgrens en onder de sneeuwgrens. Ze worden gekenmerkt door extreme omstandigheden zoals lage temperaturen, sterke wind en korte groeiseizoenen.

Bewegingswijze die lijkt op die van amoeben, waarbij een cel of celmassa zich voortbeweegt door het vormen van tijdelijke uitstulpingen (pseudopodiën) en een voortdurend veranderende vorm aanneemt.

Voorkeur om in menselijke habitats te zijn.

Aposematische kleuring of aposematisme is een term in de biologie en ecologie waarmee de felle lichaamskleur van verschillende dieren wordt aangeduid, die als een afschrikkingsstrategie werd ontwikkeld. Aposematische kleuring is een waarschuwing voor vijanden dat het dier giftig of gevaarlijk is en dient ter afschrikking van vijanden. Het gaat in de praktijk over bijvoorbeeld insecten als wespen en lieveheersbeestjes en amfibieën als de vuursalamander, de geelbuikvuurpad en de pijlgifkikker.

Bron: Aposematische kleuring. (2022, november 20). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 10:24, juli 10, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Aposematische_kleuring&oldid=63318462.

Autotomie is het vermogen van sommige dieren lichaamsdelen af te werpen als ze worden aangevallen of vastgehouden. Het komt bij reptielen voor bij de staart van de suborde hagedissen en bij de brughagedissen, die ondanks hun naam tot een heel andere orde behoren. Wie zo'n dier wil vangen, moet het dan ook nooit bij de staart pakken. Als de staart is afgeworpen, blijven de spieren en zenuwen nog enige tijd actief; de staart blijft kronkelen, waardoor de aanvaller wordt afgeleid en de hagedis kan ontsnappen. Na een paar dagen begint de stomp dicht te groeien, waarna er in enige weken een verkleinde staart gevormd wordt.

Bron: Autotomie. (2022, augustus 11). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 12:22, november 28, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Autotomie&oldid=62593614.

Een veer bestaat uit een holle schacht waarop aan weerszijden de vlaggen staan. De vlaggen zijn opgebouwd uit baarden die naast elkaar liggen. De baarden kunnen in elkaar haken via de aanwezige haakjes. De mate waarin ze vasthaken bepaalt de stijfheid van de veer.

Donsveren zijn een uitzondering en hebben geen schacht. Ze bestaan uit enkele baarden die niet vasthaken.

Bron: Veer (vogel). (2023, maart 25). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 16:14, mei 6, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Veer_(vogel)&oldid=64045908.

Een basidie of basidium (meervoud basidia) is een sporendoosje van de Basidiomycota-schimmels. De geslachtelijke sporen, die aan een basidium ontstaan, worden basidiosporen genoemd. Een basidium is in aanleg eencellig, maar er zijn ook door verdere ontwikkeling twee- of viercellige basidiën.

Bron: Basidie. (2023, juli 25). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 14:03, november 29, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Basidie&oldid=64786855.

Een basidiospore, sporidie of sporidium is een reproductieve schimmelspore van de Basidiomycetes, die gevormd wordt door een basidie (basidium). Basidiosporen hebben een haploïde kern als gevolg van de meiose.

De meeste basidiosporen worden weggeslingerd en heten daarom ballistosporen. De sporen komen vrij gedurende perioden met hoge luchtvochtigheid. 's Nachts en in de ochtendschemering komen gewoonlijk de meeste sporen vrij

Bron: Basidiospore. (2023, augustus 12). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:28, december 4, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Basidiospore&oldid=65097318.

Bindhyfen zijn min of meer dikwandige, sterk vertakte hyfen, die het hyfensysteem kracht geven. Ze kronkelen tussen de andere hyfen door.

Bron: Schimmeldraad. (2023, oktober 18). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:31, november 14, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Schimmeldraad&oldid=66162744.

Een soort wordt bivoltien genoemd wanneer ze twee generaties per jaar voortbrengt. Dat betekent dat er in één kalenderjaar twee afzonderlijke cycli van voortplanting en ontwikkeling plaatsvinden, meestal gescheiden door seizoensinvloeden zoals temperatuur en daglengte.

Bron: Voltinisme. (2023, september 7). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 14:01, juli 28, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Voltinisme&oldid=65730988.

De bladschede is het eerste deel van het blad dat een koker rond de stengel vormt. Naar boven toe wordt bij grassen de omsluiting van de stengel door de schede minder volledig; hier kan dan aan de randen van de schede vliesjes, tongetjes of oortjes, of haartjes zijn gevormd.

Bron: Bladschede. (2021, april 7). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 08:01, juli 12, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bladschede&oldid=58655143.

De kelk- (calyx) en kroonbladen (corolla) van een bloem vormen samen de bloembekleedselen (periant of perianthium), waarbij er een duidelijk onderscheid is tussen kelk- en kroonbladen. Zijn ze niet van elkaar te onderscheiden, dan wordt het een bloemdek genoemd. Het zijn de steriele delen van de bloem. Ze staan ingeplant op de bloembodem.

De kelk- (calyx) en kroonbladen (corolla) van een bloem vormen samen de bloembekleedselen (periant of perianthium), waarbij er een duidelijk onderscheid is tussen kelk- en kroonbladen. Zijn ze niet van elkaar te onderscheiden, dan wordt het een bloemdek genoemd. Het zijn de steriele delen van de bloem. Ze staan ingeplant op de bloembodem.

De bloembekleedselen beschermen de fertiele delen van de bloem in het knopstadium. Ook kunnen ze tijdens de bloei bestuivers voor de bestuiving aantrekken.

Bron: Bloembekleedsel. (2022, april 21). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:26, juli 10, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bloembekleedsel&oldid=61808792.

Een boerengans of een huisgans (Anser anser domesticus) is een witte variant van de gedomesticeerde grauwe gans (Anser anser), met een oranje snavel en poten.

Boerenganzen en huisganzen moeten niet verward worden met andere tamme of hybride ganzen, zoals soepganzen en kruisingen van huisganzen met verschillende soorten parkganzen, (Anser anser forma domestica of Anser unox en Anserini x). Huisganzen kruisen gemakkelijk met andere ganzensoorten waartoe ze zich aangetrokken voelen, zoals met Indische ganzen en Canadese ganzen.

Bron: Boerengans. (2021, mei 30). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 20:39, augustus 12, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Boerengans&oldid=59099295.

Boomexsudaat is een term die verwijst naar het sap of andere vloeistoffen die uit een boom sijpelen. Het woord is samengesteld uit 'boom' en 'exsudaat', waarbij 'exsudaat' een vloeistof is die "uitzweet" uit weefsel, vaak als gevolg van een verwonding, ziekte of natuurlijke druk. Deze sappen, die suikers en andere voedingsstoffen bevatten, trekken diverse insecten aan, zoals vlinders en motten, die zich hiermee voeden. Het is dus een natuurlijke voedselbron die rechtstreeks van de boom afkomstig is.

Een boreale zone is het overgangsgebied tussen de gematigde en de toendrazone op de continenten van het noordelijk halfrond. Het is een gebied met een subarctisch klimaat, ruwweg tussen 55° en 70° Noorderbreedte. Grote delen van dit gebied zijn met bos bedekt, voor veel vormen van landbouw is het er te koud. De boreale bossen in deze zone worden ook taiga genoemd, vooral in Europa en Azië.

Bron: Boreale zone. (2018, september 20). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:54, september 20, 2018 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Boreale_zone&oldid=52291516.

Brachypteer betekent kortgevleugeld en is een term in de entomologie om de lengte van de vleugels van insecten aan te duiden. Het is het tegenovergestelde van macropteer, dat langgevleugeld betekent. Bij de meeste insecten, zoals veel kevers, zijn de vleugels altijd even lang, ongeacht de populatie of het geslacht. Bij andere groepen, zoals de sprinkhanen en krekels verschilt de vleugellengte soms per sekse. Bij andere groepen, zoals de oorwormen en de wantsen kan de lengte van de vleugels per populatie verschillen.

Bron: Brachypteer. (2013, maart 15). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 17:47, januari 12, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Brachypteer&oldid=36095369.

Bij bruinrot wordt, in tegenstelling tot witrot, cellulose afgebroken. In een levende boom verraadt deze vorm van houtrot zich niet tot nauwelijks.

Er wordt geen compensatieweefsel aangemaakt. Daardoor is bruinrot van buitenaf ook niet tot nauwelijks te herkennen, anders dan door het zien van vruchtlichamen van zwammen. De aangetaste boom kan ogenschijnlijk spontaan afbreken. Het breukvlak lijkt op een breukvlak van keramiek. Vandaar de term 'keramisch breukvlak'.

Bron: Witrot. (2020, april 12). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 12:11, december 4, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Witrot&oldid=56055157.

Het Cantabrisch Gebergte ligt in het noorden van Spanje, en strekt zich uit over ongeveer 300 tot 480 kilometer van het oosten van Galicië tot aan het westen van de Pyreneeën.

Cantharidine is een lipide toxine dat uitgescheiden wordt door veel soorten oliekevers en vooral bekend is van de Lytta vesicatoria (Spaanse vlieg). De mannelijke oliekever draagt cantharidine over aan het vrouwtje tijdens de paring. Na de paring bedekt de vrouwelijke kever de eitjes ermee, dit dient als afweermechanisme tegen nestrovers.

Bron: Cantharidine. (2021, februari 27). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 09:38, mei 17, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cantharidine&oldid=58395427.

Het capillitium is een netwerk van draden in het vruchtlichaam van slijmzwammen dat de sporenmassa ondersteunt en bijdraagt aan de verspreiding van sporen.

Dit is een huidplooi, richel, aan de zijkant van het achterlijf van de larven, met uitzondering van de pantserjuffers en echte libellen. Het vormt de scheidslijn tussen het sterniet en tergiet. Carina, betekent kiel, richel of huidplooi, Lateraal, aan de zijkant.

Bron: https://www.vlinderstichting.nl/libellen/alles-over-libellen/verklarende-woordenlijst

Carotenoïden vormen een grote groep van vetoplosbare pigmenten (kleurstoffen) die planten, algen en bacteriën aanmaken. Ze zijn verantwoordelijk voor de gele, oranje en rode kleuren in veel groenten en fruit (bijv. wortelen en tomaten). Ze zijn essentieel voor fotosynthese en fungeren bij consumptie als krachtige antioxidanten. Sommige, zoals bèta-caroteen, worden door het menselijk lichaam omgezet in vitamine A.

Centaurie (Centaurea) is een groot geslacht van planten uit de composietenfamilie (Asteraceae). Het geslacht telt 350 tot 500 soorten, die van nature voorkomen in Europa en Azië.

Bron: Centaurie. (2020, september 11). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:24, mei 11, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Centaurie&oldid=57107678.

Cerci zijn gepaarde uitsteeksels aan het achterlijf van vele insectenorden, zoals kakkerlakken en de tangen van oorwormen. Soms hebben ze een rol bij de paring, of als wapens, of bevatten ze zintuigen. In andere gevallen is de functie onbekend en wordt aangenomen dat het rudimentaire orgaantjes zijn.

Bron: Cercus. (2019, september 5). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:09, januari 12, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cercus&oldid=54492907.

Een chamaefyt is een plant waarvan de overwinterende knoppen heel laag bij de grond zitten, meestal niet hoger dan zo’n dertig centimeter. Door die lage positie blijven de knoppen beschermd tegen kou, wind en uitdroging, waardoor de plant goed bestand is tegen barre omstandigheden.

Een gechitineerde buitenkant betekent dat het lichaam van het insect bedekt is met een harde, maar lichte laag van chitine. Chitine is een natuurlijke stof die stevigheid geeft en het insect beschermt tegen beschadiging en uitdroging. Deze laag vormt het exoskelet, oftewel het uitwendige skelet, dat het lichaam ondersteunt en tegelijk flexibel genoeg is om beweging mogelijk te maken.

Een chlamydospore is een ongeslachtelijke, dikwandige rustspore van Oomycota (waterschimmels) en schimmels (Fungi) zoals gisten. Hiermee kan het organisme ongunstige omstandigheden, zoals in droge of hete seizoenen, overleven.

Chlamydosporen zijn gewoonlijk donkergekleurd en hebben een ronde vorm en een glad oppervlak. Ze zijn meercellig, waarbij de cellen via poriën in het septum met elkaar in verbinding staan.

Bron: Chlamydospore. (2019, augustus 12). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:25, december 4, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Chlamydospore&oldid=54363995.

Een chrysalis is het popstadium van een vlinder of mot — de overgangsfase tussen rups en volwassen insect. In deze fase ondergaat het dier een volledige metamorfose: het lichaam van de rups wordt afgebroken en omgevormd tot dat van een vlinder. De chrysalis zelf is een harde, beschermende omhulling waarin dit proces plaatsvindt. Anders dan een cocon, die vaak door de rups zelf wordt gesponnen, is een chrysalis meestal glad en stevig, en ontstaat hij direct uit de huid van de rups.

Bron: CHRYSALIS | English meaning - Cambridge Dictionary, geraadpleegd 24 juli 2025

De clypeus is het uiterst rostrale deel van de kop van een insect of sommige andere geleedpotigen als spinnen. Het betreft het deel in het midden van het 'gezicht' van een insect, net boven de bovenlip en onder het voorhoofd (frons). Bij spinnen betreft het het deel net onder de grote ogen.

Bron: Clypeus (anatomie). (2019, maart 19). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:07, december 23, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Clypeus_(anatomie)&oldid=53429147.

Commensalisme is interactie tussen twee organismen waarbij het ene voordeel heeft en het ander niet beïnvloed is.  Het is een vorm van symbiose, andere vormen zijn parasitisme en mutualisme.

Bron: Commensalisme. (2022, mei 9). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 10:00, augustus 2, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Commensalisme&oldid=61992001.

Het connexivum is de vlakke, teruggeslagen of verticale rand van de buik, te zien bij de wantsen. Het wordt veroorzaakt door vergroting van delen van de buik die samen een laterale rand vormen. Bij veel wantsensoorten, is het connexivum gestreept of gevlekt langs de randen.

Bron: Connexivum. (2021, november 7). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:02, december 21, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Connexivum&oldid=60306280.

Coprofagie is de wetenschappelijke naam voor het eten van ontlasting. Er wordt ook weleens gesproken van scatofagie.

Bron: Coprofagie. (2024, april 20). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 09:39, mei 3, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Coprofagie&oldid=67406816.

Het corium is bij wantsen een onderdeel van de voorvleugel. De voorvleugel wordt bij wantsen wel het hemi-elytrum genoemd. Het corium is het middelste deel van de voorvleugel en wordt in de afbeelding aangegeven met een 4.

Bron: Corium (insect). (2019, oktober 4). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:21, december 23, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Corium_(insect)&oldid=54712655.

In de context van vlinders en motten is de cremaster een klein, haakvormig uitsteeksel aan het achtereinde van de pop. Het dient als bevestigingsmechanisme waarmee de pop zich vasthecht aan een zijdezacht pad dat de rups vlak voor het verpoppen heeft gesponnen. Deze structuur zorgt ervoor dat de pop veilig ondersteboven kan hangen tijdens de metamorfose, tot het moment dat de volwassen vlinder tevoorschijn komt.

Bronnen:

• Cremaster - Entomologists' glossary - Amateur Entomologists' Society (AES), geraadpleegd 26 juli 2025
• https://bugswithmike.com/glossary/cremaster, geraadpleegd 26 juli 2025

Een cultuurvolger is een organisme dat bij zijn verspreiding gebruikmaakt van de mogelijkheden die de mens het biedt. In het geval van dieren hoort hier ook bij dat ze weinig angst voor de mens hebben.

Bron: Cultuurvolger. (2024, juni 6). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 08:42, november 19, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cultuurvolger&oldid=67632485.

Cyanisme verwijst in de context van de kleuren van dieren naar een zeldzame genetische afwijking waarbij een dier een abnormaal blauwe kleur heeft. Dit is het gevolg van een mutatie die de aanmaak van bepaalde pigmenten beïnvloedt, waardoor het geelpigment in de huidcellen ontbreekt.

De cystidia of cystiden zijn opvallende, steriele cellen, die tussen de basidiën van het hymenium van schimmels met lamellen kunnen voorkomen. Ze komen echter ook voor op de rand van de steel en op de bovenkant van de hoed, waar ze meer of minder uit het weefsel steken. Het voorkomen en de vorm zijn voor het op naam brengen van de schimmel vaak doorslaggevend.

Bron: Cystidium. (2020, januari 16). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 09:51, januari 16, 2020 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cystidium&oldid=55460033.

Het cytoskelet of celskelet is een netwerk van fibers en buisjes dat de cel stevigheid, vorm en beweeglijkheid geeft. Het bestaat uit verschillende soorten eiwitten.

Bron: Cytoskelet. (2019, juni 28). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 23:08, Mei 01, 2021 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cytoskelet&oldid=54104500.

Een detrivoor is een organisme dat leeft van dood organisch materiaal, zoals afgevallen bladeren, dode dieren, uitwerpselen en ander biologisch afval. Ze spelen een cruciale rol in het ecosysteem door deze resten af te breken en om te zetten in voedingsstoffen.

Diapauze is een fysiologische staat van ontwikkelingsstilstand die door heel specifieke omstandigheden begint en eindigt. Diapauze wordt niet alleen door specifieke stimuli in gang gezet, maar als de diapauze eenmaal is begonnen, kunnen ook alleen bepaalde stimuli het organisme weer uit de diapauze halen. Dit is een essentieel verschil met winterslaap.

Bron: Diapauze. (2018, januari 8). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 09:37, mei 10, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Diapauze&oldid=50735844.

Als een schimmel generatieve hyfen bevat en slechts een van de andere twee typen, wordt deze dimitisch genoemd. In feite bevatten dimitische schimmels bijna altijd generatieve en skelethyfen; er is één uitzonderlijk geslacht, Laetiporus, dat alleen generatieve en bindende hyfen bevat. Skeletachtige en bindende hyfen geven leerachtige en houtachtige schimmels zoals polyporen hun taaie consistentie. Schimmels die spoelvormige skelethyfen vormen, gebonden door generatieve hyfen, zouden sarcodimitische hyfensystemen hebben.

Bron: Schimmeldraad. (2023, oktober 18). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:39, november 14, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Schimmeldraad&oldid=66162744.

Het District IJsselmeerpolders is een floradistrict zoals gehanteerd door Nederlandse floristen.Dit district omvat de Wieringermeerpolder, de Noordoostpolder, Oostelijk Flevoland en Zuidelijk Flevoland.

Aangezien deze polders in respectievelijk 1930, 1942, 1950 en 1959 zijn drooggevallen, is de flora daar nog niet volledig ontwikkeld. De kleigebieden tonen gelijkenis met het Noordelijk kleidistrict, maar op de wat zandiger gebieden vindt men enige verwantschap met het Renodunaal district en het Drents district.

Langs het Veluwemeer en aan de rand van de Noordoostpolder is de naar verhouding rijkste flora te vinden.

Bron: District IJsselmeerpolders. (2017, april 20). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:21, december 1, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=District_IJsselmeerpolders&oldid=48990130.

Een doosvrucht (ook: kapsel) is een droge openspringende (dehiscente) vrucht met meer dan één zaad per vrucht. Indien er slechts één zaad per hokje aanwezig is, spreekt men van een kluisvrucht.

Er zijn verschillende vormen van een doosvrucht:

• peul (vlinderbloemigen): één vruchtblad langs 2 naden (rug- én buiknaad) openspringend zoals boon, erwt);
• kokervrucht: één vruchtblad langs één naad (buiknaad) openspringend zoals dotterbloem, witte engbloem;
• hauw: twee vruchtbladen met een vals tussenschot. Een hauw is minstens driemaal zo lang als breed zoals bij koolzaad en pinksterbloem. Is de hauw korter dan driemaal zijn breedte dan spreekt men van een hauwtje zoals bij judaspenning en herderstasje;
• echte doosvruchten: alle andere met meer dan één vruchtblad en een typische manier van openspringen: met kleppen (akkerviooltje, doornappel, klaverzuring, paardenkastanje) met tanden (dagkoekoeksbloem) met spleten (orchidee) met poriën (papaver) met deksel (guichelheil)

Bron: Doosvrucht. (2020, juli 27). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 07:34, juli 2, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Doosvrucht&oldid=56811900.

Het Drents district is een floradistrict zoals dat door Nederlandse floristen wordt gehanteerd. Dit district omvat de pleistocene gebieden in Groningen, Friesland, Drenthe en Overijssel benoorden de Overijsselse Vecht.

In het Drents district komen naar verhouding meer noordelijke soorten voor, waaronder soorten die kenmerkend zijn voor hoogveengebieden. Een aantal plantensoorten, waaronder ook gewone soorten, komt in het Drents district echter veel minder voor dan in overige pleistocene districten.

Drents district. (2017, april 19). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:10, november 16, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Drents_district&oldid=48988827.

Duinstruweel vinden we op droge tot natte plaatsen in de duinen. Ze komen voor op matig kalkrijke, droge tot vochtige, min of meer humeuze zandbodems, meestal met een zwak ontwikkeld bodemprofiel. Door bladafval en stiktoffixatie kan zich plaatselijk een stikstofrijke bodem ontwikkelen.

In de struiklaag vinden we vooral duindoorn, hondsroos, egelantier, eenstijlige meidoorn, kruisbes, rode bes en zwarte bes, wilde kardinaalsmuts, wilde liguster, gewone vlier, kruipwilg en grauwe wilg.

De kruidlaag is meestal weinig soortenrijke, maar telt meestal wel hondsdraf, fijne kervel en witte winterpostelein.

Doorheen de struiklaag en in de zeldzame bomen slingeren zich lianen als de bosrank, heggenrank, zwaluwtong, heggenduizendknoop en bitterzoet.

Bron: Duinstruweel. (2024, september 8). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 10:11, november 24, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Duinstruweel&oldid=68086827.

Ectotroof mycorrhiza of ectomycorrhiza komt onder andere voor bij bomen als dennen en berken. De schimmeldraden groeien alleen om de buitenkant van de plantenwortel heen. Ze dringen door tot in de intercellulaire ruimten, maar niet in de cellen van het schorsweefsel van de plantenwortel. Een voorbeeld hiervan is de truffel.

Bron: Mycorrhiza. (2024, juni 21). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 17:50, oktober 11, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mycorrhiza&oldid=67704077.

Een parasiet kan in het gast-organisme leven, in welk geval men spreekt van een endoparasiet, of buiten het lichaam van het gast-organisme: een ectoparasiet.

Bron: Parasiet. (2023, november 17). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:27, december 26, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Parasiet&oldid=66322958.

Bij veel eenzaadlobbige planten zit het reservevoedsel opgeslagen in het endosperm of kiemwit. In het zaad zit slechts één kiemlob (scutellum of schildje), die het voedsel vanuit het endosperm doorgeeft aan het kiemplantje.

Als eerste komt een soort buisje (rechts op de foto), het coleoptyl, boven de grond. Hierin zit het eerste blaadje (links). Grasachtigen zoals granen, maïs en gras zijn voorbeelden van eenzaadlobbigen. Ook bloemen als lelies, orchideeën, tulpen en narcissen behoren tot deze groep van planten.

Bron: Eenzaadlobbigen. (2020, juli 13). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 17:35, juli 2, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Eenzaadlobbigen&oldid=56722073.

Emerse vegetatie zijn planten die gedeeltelijk of geheel boven het wateroppervlak groeien. Zo hebben de planten optimaal toegang tot CO₂ terwijl ze voeding uit de bodem kunnen halen.

Een engerling is de larve van een kever die tot de familie bladsprietkevers behoort. De meest bekende is de larve van de meikever, maar ook de larven van de junikever, de Johanneskever en de neushoornkever worden engerlingen genoemd, naast die van veel andere soorten.

Bron: Engerling. (2024, mei 20). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:19, januari 7, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Engerling&oldid=67556526.

EPPO staat voor de European and Mediterranean Plant Protection Organization — of in het Nederlands: de Europese en Mediterrane Plantbeschermingsorganisatie.

Het is een intergouvernementele organisatie die zich bezighoudt met de gezondheid van planten in Europa en het Middellandse Zeegebied.

Het estuariëndistrict is een Nederlands floradistrict.

Dit district omvat het zeekleigebied van de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden, Zeeuws-Vlaanderen en het uiterste westen van de provincie Noord-Brabant.

Uitzondering vormen de duinen, welke tot het renodunaal district worden gerekend, de zeereep, schorren en slikken, welke tot het maritiem district worden gerekend, en de zuidrand van Zeeuws-Vlaanderen, die tot het Vlaams district behoort.

In de Belgische literatuur wordt het estuariëndistrict, evenals duinen en zeereep, als onderdeel van het maritiem district gerekend.

Bron: Estuariëndistrict. (2017, april 17). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 10:20, oktober 6, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Estuari%C3%ABndistrict&oldid=48979333.

Eutrofiëring, dat goede voeding betekent, is de vergroting van de voedselrijkdom in met name water. Hiermee wordt het verschijnsel aangeduid dat door toevoer van een overmaat aan voedingsstoffen een sterke groei en vermeerdering van bepaalde soorten optreedt, waarbij meestal de soortenrijkheid of biodiversiteit sterk afneemt.

Bron: Eutrofiëring. (2021, november 3). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 17:57, november 3, 2021 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Eutrofi%C3%ABring&oldid=60279199.

Een ecosysteem of substraat dat eutroof is, bevat veel minerale voedingstoffen. Het kent echter vaak slechts een kleine biodiversiteit aan planten en dieren.

Het tegenovergestelde van eutroof is oligotroof. Wanneer een oligotroof ecosysteem veel voedingsstoffen en mineralen aangeleverd krijgt, zal het veranderen in een eutroof ecosysteem. Dit proces heet eutrofiëring

Bron: Eutroof. (2018, juli 28). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 17:05, september 29, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Eutroof&oldid=52014703.

Extensievere omstandigheden verwijzen naar omgevingen waarin weinig menselijke ingrepen plaatsvinden, zoals het gebruik van meststoffen, bestrijdingsmiddelen of intensieve bewerking. In zulke gebieden groeien planten op een natuurlijke manier en is de productiedruk laag. Dit zorgt voor een grotere biodiversiteit, omdat verschillende soorten planten en dieren de kans krijgen zich te ontwikkelen en te handhaven. Zulke omstandigheden vind je bijvoorbeeld in ruige bermen, bosranden, braakliggende terreinen en extensief beheerde tuinen of weides. Ze vormen een belangrijk leefgebied voor soorten zoals de volgeling, die gedijt waar kruidachtige planten spontaan kunnen groeien.

Farmacologie is de wetenschap die onderzoekt hoe geneesmiddelen werken in het lichaam. Ze bestudeert de werking, bijwerkingen, opname, verdeling en afbraak van medicijnen. Het vakgebied helpt bij het ontwikkelen van nieuwe behandelingen en bij het veilig en effectief gebruik van bestaande middelen.

Femorale poriën zijn klieropeningen die voorkomen bij reptielen. De klieren zelf worden dijklieren genoemd. Femorale poriën zijn gelegen aan de onderzijde van de dijen van de achterpoot. De dijklieren scheiden een vettige stof af die verschillende organische verbindingen zoals feromonen bevat. De functie van de poriën is het verspreiden van een geurvlag om partners te lokken en concurrenten te weren.

Bron: Femorale porie. (2021, september 7). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:20, november 24, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Femorale_porie&oldid=59874677.

Fennoscandinavië of Fennoscandië is een geografisch-geologische term waarmee het Scandinavisch Schiereiland, het Kolaschiereiland, Karelië en Finland wordt omschreven.

De term wordt soms gebruikt om de gebieden van Noorwegen en Zweden aan te duiden die onder het Fennoscandisch Schild, een deel van het Baltisch schild, vallen. Op cultureel gebied betekent Fennoscandinavië de relatie tussen Samen, Zweden, Noren, Finnen en Russen. 

Bron: Fennoscandinavië. (2022, april 4). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 19:32, april 4, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Fennoscandinavi%C3%AB&oldid=61571622.

Het fluviatiel district is een floradistrict in Nederland en België.

Dit district omvat in Nederland het rivierkleigebied, met vooral het holocene gedeelte van Gelderland en aangrenzend Noord-Brabant, Utrecht en Zuid-Holland, met de rivieren Maas, Lek, Waal en IJssel, en de door deze rivieren gedeponeerde afzettingen. Ook het in Nederlands-Limburg gelegen Maasdal wordt tot het fluviatiel district gerekend.

Bron: Fluviatiel district. (2020, mei 8). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:17, november 27, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Fluviatiel_district&oldid=56237519.

Garigue (ook gespeld als garrigue) is een type Mediterrane vegetatie dat voorkomt op kalkrijke, droge bodems, vooral in Zuid-Frankrijk en andere delen rond de Middellandse Zee.

Garrigue is een biotoop met een vegetatie die vooral bestaat uit grassen en lage planten. De vegetatie groeit op vlakke grond en is verwant aan de maquis. Ze komt vooral voor in landen met een warmgematigd klimaat en wordt ongeveer twee meter hoog.

Bron: Garrigue. (2025, februari 14). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 14:59, juli 14, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Garrigue&oldid=68899165.

Het Gelders district is een floradistrict zoals dat door Nederlandse floristen wordt gehanteerd. Dit district omvat pleistocene gebieden als de Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug, Het Gooi, Salland, en pleistocene enclaves (keileembulten) in Gaasterland en Wieringen en op Texel.

Bron: Gelders district. (2023, april 28). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:36, november 29, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gelders_district&oldid=64218932.

Generatieve hyfen zijn relatief ongedifferentieerd en kunnen voortplantingsstructuren vormen. Ze zijn meestal dunwandig en doorschijnend, en min of meer vaak gesepteerd. Gespen kunnen ook voorkomen. Af en toe zijn de hyfen ingebed in een gelatineuze matrix.

Bron: Schimmeldraad. (2023, oktober 18). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:29, november 14, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Schimmeldraad&oldid=66162744.

Geofyt of kryptofyt is een levensvorm van terrestrische tweejarige of vaste plant waarvan enkel de ondergrondse delen een ongunstige periode, zoals een winter, hete zomer of periode met schaduw, overleven. 

Deze plant heeft meestal aanpassingen ondergaan om voedselreserves op te slaan, niet alleen om ongunstige perioden te overleven, maar ook om het volgende voorjaar een nieuwe bloeistengel te kunnen vormen. Vaak zijn de plantwortels omgevormd tot wortelknollen, zoals bij koolraap en vele orchideeën, of de ondergrondse stengels tot bollen, zoals bij bolgewassen als de tulp of tot wortelstokken, zoals bij kweek.

Bron: Geofyt. (2022, juni 21). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 21:57, juli 8, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Geofyt&oldid=62329447.

Pop die halverwege met een spinseldraad aan een blad wordt vastgemaakt en daarmee in de herfst op de grond valt; soms wordt een gordelpop aan een stam of muur vastgehecht.

Bron: Vlinderstichting, 30 juli 2023,  https://www.vlinderstichting.nl/vlinders/alles-over-vlinders/verklarende-woordenlijst1/

Guttatie is het verschijnsel dat planten of schimmels vocht met daarin opgeloste stoffen uitscheiden.

De wortels van een plant nemen water en mineralen uit de bodem op. De opname en de verdamping door de plant zijn meestal in evenwicht. Maar soms is de worteldruk van de plant zo hoog en de mogelijkheid van verdamping door het blad onvoldoende, zodat er door de nerven via de waterporiën (hydathoden) vocht naar buiten wordt geperst wat vochtdruppels aan de randen van het blad tot gevolg heeft.

Bron: Guttatie. (2023, mei 3). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:37, november 14, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Guttatie&oldid=64247036.

Een halfaquatische omgeving is een leefgebied dat zowel water- als landkenmerken combineert. Het is een overgangszone waar organismen profiteren van beide elementen, maar niet volledig afhankelijk zijn van één van de twee.

Halfnatuurlijke landschappen zijn gebieden waarin de natuur en menselijke invloed samenkomen op een subtiele manier. Ze zijn niet volledig natuurlijk, maar ook geen puur cultuurlandschap.

De halters (ook wel kolfjes genoemd) zijn de tot kleine, soms knotsvormige orgaantjes getransformeerde achtervleugels bij tweevleugeligen, die uit de metathorax steken en die vooral bij de langpootmuggen nog zeer makkelijk waarneembaar zijn, alsook de tot traanvormige orgaantjes gereduceerde voorvleugels op de mesothorax bij waaiervleugeligen (Strepsiptera).

Ze hebben een functie bij het evenwicht en de vluchtstabilisatie: de halters blijven namelijk in hetzelfde vlak trillen wanneer het insect tijdens de vlucht van richting verandert, waardoor een spanning ontstaat die wordt doorgegeven aan de zenuwcellen, zodat het insect bemerkt dat het afwijkt van de rechte, horizontale vlucht.

Bron: Halter (insect). (2023, juli 23). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:35, april 23, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Halter_(insect)&oldid=64759514.

Een hamulus (hamuli) is een haakvormig aanhangsel van het bot (skelet). Bij libellen betreft het een hoornachtig(chitine) aanhangsel van de huid (uitwendig skelet) en vaak niet in de vorm van een haak. De hamuli tref je aan bij het secundaire geslachtsorgaan van de mannetjes. Het heeft een belangrijke beschermende functie voor de zaadvoorraad en afhankelijk van de soort ook bescherming van de overige geslachtsorganen. Ook geven ze duidelijk aan, aan het vrouwtje, waar het geslachtsorgaan zich bevindt. Zie Anatomie van de libel.

Bron: https://www.vlinderstichting.nl/libellen/alles-over-libellen/verklarende-woordenlijst/

De Hebriden vormen een archipel, een uitgestrekte groep eilanden in de Atlantische Oceaan voor de westkust van Schotland. De groep bestaat uit ongeveer 500 eilanden waarvan er ongeveer 100 worden bewoond.

Bron: Hebriden. (2023, augustus 18). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 17:44, november 17, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hebriden&oldid=65261350.

Een helofyt is een moerasplant die met zijn wortels in het water of in zeer natte grond staat, terwijl de stengels en bladeren boven het water uitsteken. Deze planten spelen een belangrijke rol in waterzuivering en oeverstabilisatie doordat ze voedingsstoffen opnemen en sediment vasthouden.

De Gematigde Zone heeft vier seizoenen met loofbossen, terwijl de Boreale Zone (Taiga) extreem koude winters kent met naaldbossen; de Hemiboreale Zone is het overgangsgebied daartussen, met milde zomers en gemengde bossen.

Hemikryptofyt is een levensvorm van tweejarige- of vaste plant met de knoppen op of iets onder de grond, zodat ze worden beschermd door de strooisellaag. De knoppen bevinden zich vaak in basale delen van scheuten van het voorgaande jaar. Zo kunnen de planten een ongunstige periode, zoals een winter, hete zomer of periode met schaduw, overleven. 

De volgende subtypen kunnen worden onderscheiden: rozetplanten, deze hebben een zeer verkorte stengel en een bladrozet polvormende planten rechtopstaande en opstijgende planten. Krulzuring is bijvoorbeeld een hemikryptofyt. De meeste overblijvende kruidachtigen die leven in een gematigd klimaat zijn geofyten. Zij hebben de knoppen onder de grond.

Bron: Hemikryptofyt. (2020, juni 6). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 20:53, juni 6, 2020 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemikryptofyt&oldid=56492801.

Het hemi-elytrum is de deels verharde voorvleugel van een wants. Het hemi-elytrum is te vergelijken met het elytrum van de kevers, maar bij deze groep is de gehele voorvleugel verhard. Het hemi-elytrum bestaat uit een verhard deel (nummers 3 - 5) en een vliesachtig membraan, aangegeven met een 6.

Bron: Hemi-elytrum. (2020, december 22). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:27, december 23, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemi-elytrum&oldid=57807629.

Hemimetabool is een in de biologie gebruikte term voor ongewervelde dieren die een onvolledige gedaanteverwisseling kennen. Dit wil zeggen dat de jonge dieren al op de ouders lijken en door middel van vervellingen groeien en steeds meer kenmerken van volwassen dieren krijgen. Eenmaal volwassen lijkt de larve al sterk op het volwassen dier en ontwikkelt hij zijn vleugels in één of meer vervellingen zonder apart popstadium.

Bron: Hemimetabool. (2020, oktober 5). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:56, oktober 25, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemimetabool&oldid=57258145.

Hemolymfe is de lichaamsvloeistof van geleedpotigen (onder andere insecten en spinachtigen) en weekdieren. Bij deze dieren is er geen verschil tussen extracellulaire vloeistof (vloeistof die zich buiten de lichaamscellen bevindt) en circulatievloeistof (bloed).

Bron: Hemolymfe. (2023, februari 25). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 10:28, januari 10, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hemolymfe&oldid=63883323.

Een herbivoor is een organisme dat zich voedt met plantaardig materiaal zoals bladeren, stengels, wortels, vruchten of zaden. In tegenstelling tot carnivoren of omnivoren eten herbivoren geen vlees, en hun lichaam is vaak aangepast om vezelrijk voedsel te verteren, bijvoorbeeld met platte kiezen en een lang spijsverteringskanaal. Herbivoren komen voor in diverse diergroepen, van zoogdieren zoals koeien en konijnen tot insecten zoals bladluizen en sprinkhanen. Hun dieet speelt een belangrijke rol in ecosystemen, omdat ze de verbinding vormen tussen plantaardige productie en hogere trofische niveaus zoals roofdieren.

Het geel, veroorzaakt door Trichomonas gallinae uit het trichomonas-geslacht, is een parasitaire protozoa aandoening van de bovenste luchtwegen die vooral duiven en soms ook zangvogels treft.

Meestal komt het bij duiven voor door onderling snavelcontact. Zo nu en dan kunnen ook roofvogels en uilen geïnfecteerd worden als zij besmette prooien eten. Uiterlijk ziet het er uit als een kazig abces in de keelholte, de vogels komen in ademnood en sterven door verstikking of voedseltekort.

Bron: Het geel. (2019, december 9). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:33, augustus 8, 2022 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Het_geel&oldid=55223821.

Holte of spinsel waarin de rups overwintert.

Het Holarctische gebied omvat de koudere delen van het Noordelijk Halfrond: Noord-Amerika zuidelijk tot in Mexico, Europa, Noord-Afrika en Azië behalve delen van het Arabisch Schiereiland, Zuid-Azië en Zuidoost-Azië.

Het wordt vaak in twee kleinere gebieden verdeeld, het Nearctisch gebied in Noord-Amerika en het Palearctisch gebied in Eurazië en Noord-Afrika. Bij de florarijken, die op de verspreiding van planten gebaseerd zijn is de indeling wat anders en wordt het als een gebied gerekend.

Bron: Holarctisch gebied. (2019, september 9). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 26 november 2021 van https://nl.wikipedia.org/wiki/Holarctisch_gebied

Hyaline betekent kleurloos, doorschijnend of glasachtig van uiterlijk. In de biologie gebruikt om cellen, sporen of weefsels te beschrijven die helder en niet gepigmenteerd zijn, vaak zichtbaar onder de microscoop.

Hydrofaan is een eigenschap van een hoed van een paddenstoel die bij vochtopname duidelijk van kleur verandert door de wateropnemende structuur van het oppervlak. Dit effect is tijdelijk en keert om bij opdrogen.

Het vruchtbaar gedeelte bij een teleomorf vruchtlichaam. 

Het hymenofoor is een verzamelnaam voor de weefsels die het hymenium dragen. Zoals bij een plaatjeszwam zijn alle lamellen het hymenofoor en het hymenium is de laag van cellen aan de top van de plaatjes. Soms wordt de term gebruikt om het gehele vruchtlichaam van een paddenstoel aan te geven.

Bron: Hymenofoor. (2022, september 30). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:52, november 15, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hymenofoor&oldid=63051232.

Hypermelanisme is een zeldzame aandoening die gekenmerkt wordt door een overmatige aanmaak van het pigment melanine, wat resulteert in een abnormaal donkere huid, haren, veren of schubben.

Hypomelanisme, ook wel bekend als "hypo", is een genetische afwijking die resulteert in een vermindering van het donkere pigment melanine in de huid, haren, veren of schubben van een dier. De naam is afgeleid van de Griekse woorden 'hypo' (minder) en 'melanos' (zwart/donker), wat letterlijk 'minder donker' betekent.

Het hypothallus is een dunne, glanzende onderlaag van een slijmzwamvruchtlichaam, die het direct met het substraat verbindt en dient als basis voor de sporenmassa.

Met de term “indigeniteit” wordt de herkomst van een plantensoort bedoeld. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt tussen oorspronkelijk inheemse soorten (inheems), soorten die voor 1500 zijn ingeburgerd (archeofyt), soorten die na 1500 zijn ingeburgerd (ingeburgerd) en soorten die uitheems zijn en (nog) niet zijn ingeburgerd (exoot).

Een ingeburgerde plant is een soort die zich zonder menselijke hulp blijvend kan handhaven en een vaste plaats heeft gekregen in de huidige vegetatie, ook al is ze niet altijd oorspronkelijk inheems. De mate van inburgering varieert van soorten die alleen in door mensen beïnvloede vegetatie voorkomen tot soorten die volledig deel uitmaken van de potentieel natuurlijke vegetatie.

Een stadium in de ontwikkeling van een geleedpotige, soms aangeduid met het Latijnse woord instar, is de fase tussen twee vervellingen, totdat volwassenheid is bereikt.

Geleedpotigen moeten hun exoskelet vervangen om te kunnen groeien of een nieuwe vorm te verkrijgen. Tussen verschillende stadia zijn vaak verschillen te zien in bijvoorbeeld het aantal segmenten of de lichaamsproporties, maar soms ook kleur en tekening. In de Engelstalige wereld is het de gewoonte om instar te tellen: het eerste instar is het dier zoals het uit het ei komt, en het laatste is de imago.

Stadium (biologie). (2023, december 2). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:02, januari 5, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stadium_(biologie)&oldid=66407504.

Jan Mayen is een Noors vulkanisch eiland in de Noordelijke IJszee. Het eiland bestaat uit twee delen, verbonden door een smalle landtong. Het is gedeeltelijk bedekt met gletsjers. De vegetatie bestaat uit eenvoudige toendraplanten.

Bron: Jan Mayen. (2023, september 2). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:51, oktober 5, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jan_Mayen&oldid=65607615.

De top is niet vlak. De randen zijn naar binnen gebogen.