De heivlinder is een middelgrote vlinder met een spanwijdte tot 60 mm. Hij is meester in camouflage dankzij zijn gemarmerde vleugelonderkant. De vlinder vliegt van eind juni tot september en is te vinden op droge zandgronden, zoals heidevelden en duinen. In Nederland staat hij als ‘gevoelig’ op de Rode Lijst.
Het hooibeestje is een vlindersoort die voorkomt in Europa, waaronder Nederland. Het leeft in graslanden en open biotopen. De vlinder is herkenbaar aan zijn bruine vleugels met een oogvlek. Zijn levenscyclus omvat eitje, rups, pop en vlinder. Hij vliegt van mei tot augustus.
Het icarusblauwtje (Polyommatus icarus) is een vlinder uit de familie van de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes (Lycaenidae). In Nederland is de verspreiding sinds het begin van de vorige eeuw nauwelijks veranderd. Wel zijn er vindplaatsen, met name in verstedelijkt gebied, bijgekomen.
De sint-jacobsvlinder (Tyria jacobaeae) is een dagactieve nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). In Nederland en België komt de sint-jacobsvlinder talrijk voor in de kuststreken en kustduinen, maar kan ook, zij het minder algemeen, in het binnenland worden aangetroffen.
Het klein geaderd witje is een delicate vlinder met een wereldwijde verspreiding. In Nederland komt hij veel voor in open graslanden en tuinen. De soort onderscheidt zich door fijne grijze adering op de vleugels. Zijn levenscyclus omvat eitjes, rupsen en popstadia, met vluchten van april tot oktober.
Het klein koolwitje is een van de meest algemene vlinders, herkenbaar aan zijn witte vleugels met zwarte stippen. Met een spanwijdte tot 57 mm is het een middelgrote vlinder. Zijn rups, een bekende plaag, voedt zich voornamelijk met koolgewassen. Dit maakt de soort wereldwijd wijdverspreid en succesvol.
De kleine parelmoervlinder is een middelgrote vlinder met een spanwijdte van ongeveer 35 tot 46 millimeter. De bovenzijde van de vleugels is geelrood tot oranjegeel en bedekt met regelmatige rijen ronde zwarte stippen, wat hem een karakteristiek gevlekt uiterlijk geeft.
De kleine rotsvlinder heeft een spanwijdte van 35 mm. De bovenkant van de vleugels is grijsbruin. met een groot deel dat oranjebruin is gekleurd, gescheiden door een donkerbruine veeg. In dit oranje veld bevindt zich nabij de vleugelpunt meestal een zwarte vlek met een dubbele witte kern.
De kleine vos is een kleurrijke vlinder die je vaak in de tuin ziet. De rupsen groeien op brandnetels en leven eerst in groepen samen. Na een korte tijd als pop vliegen ze als vlinders van bloem naar bloem. Ze overleven de winter op zolders of in schuurtjes.
In Nederland is de kleine vuurvlinder een algemene standvlinder en de omvang van het verspreidingsgebied is in de afgelopen eeuw nauwelijks veranderd. De verspreiding komt grotendeels overeen met de ligging van de zandgronden en het laagveen.
De kolibrievlinder heeft in het westelijke verspreidingsgebied een vleugelspanwijdte van 36 tot 50 millimeter bij een gewicht van ongeveer 0,3 gram. In het oostelijke verspreidingsgebied wordt hij groter en bereikt daar een spanwijdte van 40 tot 76 millimeter.
De koninginnenpage (Papilio machaon) is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). Het is een vrij schaarse standvlinder die vooral in de zuidelijke helft van het land wordt waargenomen. Het is echter een zeer mobiele vlinder die over grote afstanden kan zwerven. De omvang van het verspreidingsgebied fluctueert dan ook min of meer jaarlijks.
De koningspage is een zeer grote, opvallende vlinder. Het mannetje van de koningspage heeft een spanwijdte van 60 – 80 mm en het vrouwtje 62 – 90 mm. Ze worden ongeveer 45 mm lang. In Nederland is hij een zeldzame zwerver. Gemiddeld wordt er ongeveer één exemplaar per jaar waargenomen.
De mobiliteit van het kroosvlindertje is, in vergelijking met andere insecten, beperkt. In de larvale fase hechten ze zich onder water vast aan waterplanten en als volwassen insect vliegen ze maar over korte afstanden.
Het landkaartje is een vlinder die wereldwijd voorkomt, met een sterke aanwezigheid in Nederland. Hij heeft seizoensdimorfie, waarbij de lentevorm oranje en de zomervorm zwart is. De rups voedt zich vooral met grote brandnetel. Deze soort geniet bescherming in diverse natuurgebieden en wordt niet als bedreigd beschouwd.
De habitat van de metaalvlinder bestaat uit matig vochtige zandgrond, natte weilanden en droge heidegebieden, waar verschillende zuringsoorten groeien, zoals veldzuring en schapenzuring. Deze vlinder is vaak te vinden op bloemen zoals jakobskruiskruid, klaver, slangenkruid en distels, waarop hij bij bewolkt weer rust.
De muntvlinder (Pyrausta aurata) is een dagactieve vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). Deze opvallende soort komt in grote delen van ons land voor en vaak is de soort zeer algemeen aanwezig. Doordat de verschillende waardplanten vaak langs sloten, velden, in tuinen en perken talrijk aanwezig zijn heeft de soort zich sterk kunnen uitbreiden.
De oranje kruidenmot is een kleine vlinder met een roestkleurig uiterlijk. De soort is een krachtige migrant, wijdverspreid in Afrika, Azië en Europa, en wordt internationaal niet als bedreigd beschouwd. De rupsen zijn polyfaag en voeden zich met een breed scala aan kruidachtige planten. De vlinder staat bekend om zijn sterke trekgedrag.
De oranje luzernevlinder is een opvallende vlinder met een levendige uitstraling. De vleugels hebben een spanwijdte van 40 tot 50 mm en zijn helder geel met een zwarte rand. Bij mannetjes is die zwarte rand scherp en contrastrijk, terwijl vrouwtjes vaak een lichtere, meer gevlekte rand hebben.
Het oranje zandoogje is een vlindersoort die voorkomt in Europa, Noord-Afrika en West-Azië. Hij leeft in bloemrijke graslanden en bosranden, met een voorkeur voor warme klimaten. In Nederland komt hij vooral voor in het noorden en zuiden, maar is hij in het midden zeldzaam. De soort wordt lokaal als kwetsbaar beschouwd.
De paardenbloemspanner is een kleine, nachtactieve vlinder uit de familie van de spanners. Hij komt voor in Europa, ook in Nederland, en is herkenbaar aan zijn grijsbruine kleur met fijne golflijnen. De rups leeft op lage planten zoals paardenbloem. Hij vliegt van mei tot september in meerdere generaties.
De phegeavlinder, voorkomend in Zuid-Europa tot delen van Nederland en India, heeft een voorkeur voor warme, droge biotopen. De vlinder is herkenbaar aan zijn glanzende vleugels met witte stippen. Zijn levenscyclus omvat vier fasen, en de soort wordt bedreigd door habitatverlies. Lokale bescherming is essentieel voor instandhouding.
De schaduwspikkelspanner is algemeen verspreid in Nederland en leeft in bossen, tuinen en parken. Hij vliegt van mei tot oktober en legt tientallen tot honderden eitjes. De rups overwintert en verpopt zich in de strooisellaag. De soort is niet bedreigd en valt onder algemene natuurbescherming, zonder specifieke maatregelen.
De sleutelbloemvlinder blijft meestal dicht bij zijn leefgebied, omdat hij zich niet ver verspreidt. Mannetjes zijn territoriaal en verdedigen kleine, warme en beschutte plekken, waar ze vaak luchtgevechten aangaan met andere mannetjes. Vrouwtjes zwerven rond en kunnen afstanden tot 250 meter afleggen.
