De phegeavlinder, voorkomend in Zuid-Europa tot delen van Nederland en India, heeft een voorkeur voor warme, droge biotopen. De vlinder is herkenbaar aan zijn glanzende vleugels met witte stippen. Zijn levenscyclus omvat vier fasen, en de soort wordt bedreigd door habitatverlies. Lokale bescherming is essentieel voor instandhouding.
De schaduwspikkelspanner is algemeen verspreid in Nederland en leeft in bossen, tuinen en parken. Hij vliegt van mei tot oktober en legt tientallen tot honderden eitjes. De rups overwintert en verpopt zich in de strooisellaag. De soort is niet bedreigd en valt onder algemene natuurbescherming, zonder specifieke maatregelen.
Het scheefbloemwitje is een kleine witte dagvlinder die snel haar leefgebied heeft uitgebreid. De rupsen leven vooral op scheefbloem in zonnige tuinen en parken. De vlinders vliegen van het voorjaar tot het najaar in meerdere generaties. Ze komen inmiddels algemeen voor in heel Nederland en zijn absoluut niet bedreigd.
De sleutelbloemvlinder blijft meestal dicht bij zijn leefgebied, omdat hij zich niet ver verspreidt. Mannetjes zijn territoriaal en verdedigen kleine, warme en beschutte plekken, waar ze vaak luchtgevechten aangaan met andere mannetjes. Vrouwtjes zwerven rond en kunnen afstanden tot 250 meter afleggen.
Het stro-uiltje is een algemene mot in Nederland en wereldwijd niet bedreigd. De vlinder vliegt van mei tot oktober en heeft strokleurige voorvleugels met een paarsachtige vlek. De rups is hardgroen met witte strepen en overwintert in deze fase.
De volgeling is een algemene nachtvlinder met een variabele verschijning en opvallende gele achtervleugels. De rupsen overwinteren en voeden zich met diverse planten. Deze vlinder is wijdverspreid in Europa en is ook geïntroduceerd in Noord-Amerika. Dankzij haar aanpassingsvermogen is de soort niet bedreigd.
De weegbreemot is een algemene vlindersoort die zich makkelijk aanpast. De rupsen voeden zich met weegbree, terwijl de vlinders nectar drinken. Met een vleugelspanwijdte van 14-20 mm vliegt de mot in twee generaties per jaar van mei tot september. De vlinder komt overal in Nederland voor en wordt niet als bedreigd beschouwd.
De wilgenhoutrups (Cossus cossus) is een nachtvlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). Deze vrij kleine vlinder komt enerzijds voor in droge gebieden op de zandgronden, zoals kruidenrijke heide en droge, schrale, bloemrijke graslanden; anderzijds in vochtige gebieden, zoals schraal, kruidenrijk grasland in laagveenmoerassen.
De woudparelmoervlinders is een middelgrote dagvlinder. De bovenzijde van de vleugels is donkerbruin tot zwart, doordrenkt met een warm geel-oranje patroon. Langs de randen prijkt een wit geruite franje. De achtervleugels kunnen opvallend donker zijn, met diepe zwarte tekeningen die soms het hele oppervlak bedekken.
Deze nachtvlinder leeft langs vochtige oevers en in bossen Hij legt honderden eitjes, waaruit rupsen komen die zes keer vervellen. Na een popfase van enkele weken verschijnt de vlinder, die ’s nachts actief is en leeft van rottend fruit. In Nederland is hij vrij zeldzaam, maar niet bedreigd of beschermd.
De zwartbandspanner is een veelvoorkomende nachtvlinder, herkenbaar aan haar grijsachtige vleugels met duidelijke donkere banden. De vlinder vliegt van het voorjaar tot de herfst in meerdere generaties. Haar rupsen voeden zich voornamelijk met planten uit de koolfamilie. De soort is niet bedreigd en komt in heel Nederland voor.
De moerasgrasmot is een vrij algemene vlinder met een spanwijdte van 23-29 mm. De rupsen leven in een zijden koker in graslanden en overwinteren als halfvolgroeide larve. Ondanks haar naam wordt de vlinder voornamelijk in droge, grasrijke gebieden aangetroffen.
