De Spaanse mus is een sociale zangvogel uit het Middellandse Zeegebied. Ze lijken op de huismus, maar de mannetjes hebben een diepbruine kruin en zware, zwarte strepen op de flanken. Ze broeden in grote kolonies in bomen of ooievaarsnesten. In Nederland is deze zaadeter een uiterst zeldzame dwaalgast.
De spreeuw is een sociale vogel die zich gemakkelijk aanpast aan verschillende omgevingen. Ze leven buiten het broedseizoen in grote groepen en voeden zich met zowel insecten als planten. Ze staan bekend om hun vermogen om geluiden na te bootsen.
De tjiftjaf is een kleine, beweeglijke zangvogel die elf tot twaalf centimeter groot wordt en acht gram weegt. Met een spanwijdte van eenentwintig centimeter is hij een behendige vlieger. Hij eet voornamelijk insecten. Hij bouwt zijn nest dicht bij de grond, broedt twee keer per jaar vijf tot zes eieren en wordt niet als bedreigd beschouwd.
De vink is een kleine, kleurrijke zangvogel die in Nederland veel voorkomt. Hij leeft solitair in de broedtijd en in groepen daarbuiten, eet zaden en insecten, broedt één tot twee keer per jaar en is goed beschermd. De soort is niet bedreigd en blijft stabiel in aantal.
De witte kwikstaart is een beweeglijke vogel die herkenbaar is aan zijn zwart-witte veren en lange, wippende staart. Ze leven in open gebieden nabij water en mensen. Hoewel ze in de winter vaak naar het zuiden trekken, zijn ze in de zomer overal in Nederland en België te vinden.
De zanglijster komt in Nederland en België het hele jaar voor. Zanglijsters uit het noorden overwinteren in West- en Zuid-Europa. Nederlandse zanglijsters overwinteren in Frankrijk en Engeland. In het najaar trekken ze ’s nachts naar deze overwinteringsgebieden.
De zwarte mees is een klein, actief vogeltje dat zich behendig door naaldbomen beweegt op zoek naar voedsel. Het gedrag varieert met de seizoenen, waarbij ze in de broedtijd territoriaal zijn en in de winter vaker voedertafels bezoeken.
De zwarte roodstaart komt van oorsprong voor in middel- en hooggebergtes, maar nestelt in Nederland in stedelijke gebieden en bij moderne boerderijen. Vooral op industrieterreinen en grootschalige nieuwbouwprojecten vinden ze holtes in muren en andere plekken om te broeden.
Het volwassen mannetje heeft een donkergrijze bovenkant, afgezien van een lichtgrijze nek en een zwarte verenkap op de kop. De onderkant is olijfgrijs en zilverwit op de kin, keel en het bovenste deel van de borst.
