Woordenlijst

Achterhoofd, bij de larven zijn het de platen achter de ogen. Bij libellen het dorsale (rug(boven)) deel van de achterkant van de kop tussen de ogen.

Bron: https://www.vlinderstichting.nl/libellen/alles-over-libellen/verklarende-woordenlijst

Een ocellus, mv: ocelli (of bijoog of puntoog) is een enkelvoudig oog dat bij talrijke diergroepen voorkomt. De naam is Latijn voor oogje. Insecten hebben in het basisplan van hun anatomie drie ocelli op het voorhoofd, naast de samengestelde ogen (facetogen) waarmee de meeste soorten hun omgeving kunnen waarnemen.

Hoewel ze licht en donker kunnen onderscheiden zijn ze qua beeldvorming optisch inferieur aan de samengestelde ogen. De functie van ocelli is in veel gevallen niet goed begrepen. De ocelli kunnen bij veel insecten ook ontbreken. Ook insectenlarven hebben soms ocelli.

Bron: Ocellus. (2024, februari 16). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 15:35, december 23, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ocellus&oldid=67042529.

Oligofaag betekent dat een organisme zich voedt met een beperkt aantal soorten voedsel, meestal binnen één plantenfamilie of geslacht. Het is dus niet strikt gespecialiseerd zoals een monofaag (één soort), maar ook niet zo breed als een polyfaag (veel verschillende soorten). Oligofage dieren, zoals sommige insecten, kiezen hun voedsel uit een kleine groep nauw verwante planten, wat vaak samenhangt met hun evolutie en aanpassing aan bepaalde chemische stoffen in die planten.

In de ecologie bedoelt men met oligotrofie of voedselarmoede dat er binnen een ecosysteem, maar (zeer) weinig beschikbare minerale voedingsstoffen aanwezig zijn; de trofiegraad van het desbetreffende milieu is dan laag. Organismen die vooral leven in oligotrofe ecosystemen worden oligotrafent genoemd. Vaak is er een grotere biodiversiteit aan plantensoorten en daardoor ook aan dieren.

Bron: Oligotrofie. (2024, februari 28). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 18:24, november 1, 2024 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Oligotrofie&oldid=67116856.

Oogstmijten, ook wel bekend als herfstmijten of chiggers, zijn kleine spinachtigen die vooral in de nazomer en herfst voor overlast kunnen zorgen. Hoewel de volwassen mijten onschadelijk zijn en zich voeden met plantenmateriaal en insecten in de grond, zijn het de larven die voor problemen zorgen.

Het Oriëntaals of Indomaleisisch gebied is in de biogeografie het gebied dat Zuid- en Zuidoost-Azië, de Grote Soenda-eilanden en de Filipijnen omvat.

De grenzen met het Palearctisch gebied zijn soms niet geheel duidelijk; delen van Afghanistan en China worden soms tot het ene, soms tot het andere gebied gerekend. De Himalaya vormt het overgangsgebied tussen de twee biogeografische zones. Het is ook onduidelijk of Wallacea, het gebied van Celebes en de Kleine Soenda-eilanden, bij het Oriëntaalse of Australaziatische gebied hoort.

Bron: Oriëntaals gebied. (2024, augustus 20). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 11:42, april 16, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ori%C3%ABntaals_gebied&oldid=67995029.

Het osmeterium, ook wel osmaterium genoemd, is een defensief orgaan bij de larven van soorten uit de vlinderfamilie der pages. Het orgaan bevindt zich in de prothorax en kan buiten het lichaam worden gebracht als de larve zich bedreigd voelt. Buiten het lichaam ziet het orgaan eruit als een gespleten tong en kan, in combinatie met op ogen lijkende vlekken op zijn lichaam, gebruikt worden om kleine vogels en reptielen af te schrikken door zich voor te doen als de kop van een slang. De larve kan het uitgestoken osmeterium ook gebruiken om een sterke, vieze geur af te scheiden die mieren, spinnen en sprinkhanen kan verjagen.

Bron: Osmeterium. (2016, april 1). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 09:33, juli 25, 2023 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Osmeterium&oldid=46439050.

Het osmeterium (van het Griekse osmè, stank) is een defensief orgaan bij de larven van soorten uit de vlinderfamilie van de pages. Het orgaan bevindt zich in de prothorax en kan buiten het lichaam worden gebracht als de larve zich bedreigd voelt. Buiten het lichaam ziet het orgaan eruit als een gespleten tong en kan, in combinatie met op ogen lijkende vlekken op zijn lichaam, gebruikt worden om kleine vogels en reptielen af te schrikken door zich voor te doen als de kop van een slang. De larve kan het uitgestoken osmeterium ook gebruiken om een sterke, vieze geur af te scheiden die mieren, spinnen en sprinkhanen kan verjagen.

Bron: Osmeterium. (2016, april 1). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 14:26, juni 29, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Osmeterium&oldid=46439050.

Een ovipositor, ook wel legboor of legbuis genoemd, is een eierleggend orgaan van een insect.

Letterlijk betekent het eierplaatser. Het is een holle buis, die bij veel soorten een beetje (langpootmug) en soms voor een groot deel (sprinkhaan) ingetrokken kan worden. Over het algemeen hebben alleen sommige vliegen en wantsen een ovipositor, en uiteraard alleen vrouwelijke exemplaren. Vaak wordt de legbuis door de leek aangezien voor angel, terwijl het eigenlijk eerder een geslachtsorgaan is. De functies voor een ovipositor zijn eigenlijk hetzelfde, de eieren moeten ergens 'diep' in gestopt worden. Toch verschilt het wat ermee gedaan wordt:

Bron: Ovipositor. (2024, juli 12). Wikipedia, de vrije encyclopedie. Opgehaald 13:29, januari 20, 2025 van https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ovipositor&oldid=67808450.