• Rode vliegenzwam met witte stippen in gras
  • Close-up van oranje paddenstoel met gele steel
  • Roze paddenstoel tussen herfstbladeren in het bos
  • Oranje paddenstoel met witte steel tussen herfstbladeren

Beschrijving van de vliegenzwam

Verspreiding

Mondiaal

De vliegenzwam behoort tot de meest verspreide paddenstoelen ter wereld. De soort komt van nature voor in grote delen van het noordelijk halfrond. Ze is wijdverspreid in Europa, Azië en Noord-Amerika en komt voor van gematigde streken tot ver in de boreale gebieden van het noorden. In Azië loopt het verspreidingsgebied van West-Azië via Siberië tot Oost-Azië en Japan. In Noord-Amerika komt de soort voor in grote delen van Canada, Alaska en verschillende gebieden van de Verenigde Staten.

Door menselijke activiteiten heeft de vliegenzwam zich ook buiten haar oorspronkelijke verspreidingsgebied gevestigd. De soort is tegenwoordig aanwezig in delen van Zuid-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland en zuidelijk Afrika. Daar wordt ze beschouwd als een geïntroduceerde soort die zich samen met aangeplante bomen heeft verspreid.

Tegenwoordig komt de vliegenzwam daardoor voor op vrijwel alle continenten, met uitzondering van Antarctica.

Europa

Binnen Europa is de vliegenzwam zeer algemeen verspreid. De soort wordt aangetroffen van Scandinavië tot het Middellandse Zeegebied en van de Britse Eilanden tot het Europese deel van Rusland.

In veel Europese landen behoort de vliegenzwam tot de bekendste en meest herkenbare paddenstoelen. Het verspreidingsgebied is groot en aaneengesloten, waardoor de soort in grote delen van Europa regelmatig wordt waargenomen. Alleen in enkele zeer droge of sterk afwijkende gebieden is ze minder algemeen.

Nederland

In Nederland is de vliegenzwam een algemene inheemse soort. Ze komt voor in vrijwel het hele land, maar wordt vooral aangetroffen op de hogere zandgronden in het oosten, midden en zuiden van Nederland en in de duingebieden. In veen- en kleigebieden is de soort meestal minder algemeen aanwezig.

Ook in België is de vliegenzwam wijdverspreid. Waarnemingen zijn bekend uit alle provincies. De soort wordt regelmatig gemeld vanuit Vlaanderen en Wallonië en geldt als een algemeen voorkomende paddenstoel in geschikte gebieden.

Habitat en biotoop

De vliegenzwam leeft in gebieden waar bomen groeien. Ze komt voor in zowel naaldbossen als loofbossen en kan ook worden aangetroffen in gemengde bossen, parken, lanen en andere boomrijke terreinen. De soort groeit vaak in koele tot gematigde klimaatzones en is vooral bekend uit streken met voldoende vocht.

Ze groeit vaak op de bodem tussen bladeren, naalden, mos of gras. De paddenstoelen verschijnen afzonderlijk, in kleine groepen of soms in grotere aantallen dicht bij elkaar.

Zonder bomen kan de soort zich niet ontwikkelen. De nauwe band met bomen verklaart waarom de soort vooral voorkomt in bossen en andere boomrijke gebieden.

Zichtbaarheid

De vliegenzwam is vooral zichtbaar van de nazomer tot in de late herfst. In Nederland verschijnen de vruchtlichamen meestal vanaf juli of augustus. Het grootste aantal waarnemingen wordt doorgaans gedaan in september en oktober, wanneer de omstandigheden vochtig zijn en de temperaturen beginnen te dalen.

Afhankelijk van het weer kunnen vliegenzwammen tot in november en soms zelfs december worden aangetroffen. Na een periode met voldoende regen kunnen ze vaak snel verschijnen. Bij droog weer zijn ze meestal veel minder talrijk zichtbaar.

Buiten het groeiseizoen zijn de paddenstoelen zelf meestal niet zichtbaar. De schimmel leeft dan verder onder de grond. Alleen het vruchtlichaam, de bekende rode paddenstoel met witte stippen, verschijnt gedurende een beperkt deel van het jaar bovengronds.

In Nederland geldt daarom de periode van ongeveer juli tot en met december als de beste tijd om de soort waar te nemen. De grootste kans op waarnemingen is doorgaans in de herfst.

Herkenning

Hoed

De hoed van de vliegenzwam is een van de opvallendste kenmerken van de soort. Jonge exemplaren hebben een bijna bolvormige tot halfronde hoed. Naarmate het vruchtlichaam groeit, wordt de hoed eerst gewelfd en later vrijwel vlak. Oude exemplaren kunnen in het midden zelfs licht ingezonken zijn. De hoed heeft meestal een doorsnede van 8 tot 20 centimeter, maar onder gunstige omstandigheden kunnen grotere exemplaren voorkomen.

Het oppervlak is glad en bij vochtig weer vaak enigszins kleverig. Op de hoed liggen verspreid witte tot geelwitte wratten. Deze wratten zijn resten van het omhulsel waarin de jonge paddenstoel heeft gezeten. Na regen kunnen deze resten gedeeltelijk of zelfs volledig verdwijnen, waardoor de hoed veel gladder lijkt.

De kleur van de hoed varieert van helder rood tot oranjerood. Bij oudere exemplaren kan de kleur verbleken naar oranje of geelachtig rood.

Het vlees is wit, vrij stevig en verandert niet van kleur wanneer het wordt doorgesneden of beschadigd. De geur wordt meestal omschreven als zwak, mild of weinig opvallend. De smaak is eveneens mild, maar het proeven van de vliegenzwam wordt afgeraden, omdat de soort giftige stoffen bevat.

Lamellen

De lamellen zijn dicht opeen geplaatst, breed en meestal zuiver wit tot crèmewit van kleur. Bij oudere exemplaren kunnen ze iets roomkleurig worden, maar ze blijven overwegend licht van kleur.

De lamellen zijn vrij van de steel aangehecht. Dit betekent dat ze de steel niet raken en dat er een kleine ruimte zichtbaar is tussen het uiteinde van de lamellen en de steel. Deze eigenschap is belangrijk bij de herkenning van de soort.

Steel

De steel is wit tot licht geelwit en staat meestal recht onder de hoed. Ze wordt doorgaans 5 tot 20 centimeter hoog en ongeveer 1 tot 3 centimeter dik. Jonge exemplaren hebben een stevige, massieve steel, terwijl oudere exemplaren van binnen gedeeltelijk hol kunnen worden.

De steel heeft een cilindrische vorm, maar is aan de basis duidelijk verdikt. Rond deze verdikte voet bevinden zich vaak één of meer concentrische ringen of schubachtige banden. Dit zijn resten van het oorspronkelijke omhulsel van de jonge paddenstoel.

Boven het midden van de steel bevindt zich een opvallende, afhangende ring. Deze ring is wit tot licht geelachtig en blijft meestal lang zichtbaar.

Sporen

Het sporenpoeder van de vliegenzwam is wit. Een afdruk van de sporen op papier of glas levert daarom een helderwitte sporenprint op.

Onder de microscoop zijn de sporen glad, doorzichtig en breed ovaal tot ellipsvormig. De afmetingen liggen meestal rond 10 tot 13 micrometer lang en 8 tot 9 micrometer breed.

Weetjes over de vliegenzwam

  • De vliegenzwam is waarschijnlijk de bekendste paddenstoel ter wereld. Ze komt vaak voor in sprookjes, tekeningen en computerspellen.
  • De witte stippen op de hoed zijn resten van een beschermend omhulsel. Door regen kunnen deze stippen helemaal verdwijnen.
  • De vliegenzwam leeft samen met bomen zoals berken, dennen en sparren. Beide hebben voordeel van deze samenwerking.
  • De soort is giftig. Ze kan misselijkheid, verwarring en veranderingen in de waarneming veroorzaken.
  • De naam vliegenzwam komt van een oud gebruik tegen vliegen. Stukjes van de paddenstoel werden vroeger in melk of water gelegd om vliegen aan te trekken.

Bedreiging

De vliegenzwam wordt niet beschouwd als een wereldwijd bedreigde soort. Ze komt voor in grote delen van Europa, Azië en Noord-Amerika en is op veel plaatsen een algemene paddenstoel.

Plaatselijk kunnen aantasting van bossen, stikstofbelasting, verdroging en veranderingen in de bodem wel invloed hebben op leefgebieden van paddenstoelen.

Nederland

In Nederland gaat het momenteel goed met de vliegenzwam. Ze komt verspreid over grote delen van het land voor en kan in geschikte bossen plaatselijk talrijk zijn. Vooral op zandgronden en in bossen met berken, dennen, sparren, eiken en beuken wordt de soort regelmatig gevonden.

De vliegenzwam staat niet op de Nederlandse Rode Lijst van bedreigde paddenstoelen. Daarom wordt ze in Nederland niet gezien als een bedreigde soort.

Bescherming

De vliegenzwam heeft in Nederland geen specifieke wettelijke soortbescherming, zoals sommige zeldzame planten en dieren. Omdat de soort algemeen voorkomt en niet als bedreigd wordt beschouwd, zijn er geen speciale beschermingsmaatregelen die uitsluitend op deze soort zijn gericht.

Wel profiteert de vliegenzwam van de bescherming van natuurgebieden, bossen en andere natuurlijke leefgebieden. Het behoud van gezonde bossen met geschikte boomsoorten is belangrijk, omdat de schimmel samenleeft met boomwortels en daarvan afhankelijk is.

Bronnen

Amanita muscaria

Taxonomie

RijkFungi (Schimmels)
StamBasidiomycota
KlasseAgaricomycetes
OrdeAgaricales
FamilieAmanitaceae
GeslachtAmanita

Herkenning

Hoedeerst bolvormig tot halfrond, later gewelfd en uiteindelijk bijna vlak uitgespreid
Hoed breedte8-20 cm
Hoed dikte5-15 mm
Hoed kleurhelder rood tot oranjerood, soms verblekend naar oranjegeel
Hoed oppervlakglad, bij vochtig weer wat kleverig, meestal bedekt met witte wratten of stippen
Lamellendicht opeenstaand, breed, wit tot crèmewit en vrij van de steel
Steelcilindrisch met een duidelijke verdikking aan de voet en een opvallende ring
Steelhoogte5-20 cm
Steeldikte1-3 cm
Vleesstevig en vrij vast
Vlees kleurwit
Sporen10-13 × 8-9 μm
Sporenkleurwit
Geurzwak, mild en weinig opvallend
Smaakmild, maar proeven wordt afgeraden omdat de soort giftig is

Verspreiding

Wereldgrote delen van Europa, Azië en Noord-Amerika. Ingevoerd in Zuid-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland en zuidelijk Afrika
Europaalgemeen verspreid
Nederlandverspreid over vrijwel het hele land, vooral op zandgronden en in de duinen
Verspreidingskaart van vliegenzwam in Nederland
NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
Verspreidingskaart vliegenzwam

Bedreiging

ZeldzaamheidAlgemeen
Rode Lijst 2008Thans niet bedreigd

Ecologie

Habitatloofbos, arm zand
Groeitijdjuli – december

Ontdek meer van Fauna & Flora

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Scroll naar boven